"Karanlıkla Savaşmayı Anlamak"

 Sadece çiçek dağıtarak karanlıkla savaşamazsınız. Sıkıntı olarak alanlarımızda yer alan birçok mesele, saldırgan karanlığa karşı sevgi pıtırcığı olarak yaklaşılmış olmaktan kaynaklı. İhanet olgusunun ve kibir duygusunun bu gerçek senaryoya dahil olması da, çok uzaklarda yer alan bir durum değil.

Üzerinize atılan bombaların farkında olmadan onlardan kaçamazsınız. Bu, bizlerin de bomba atmasını gerektirmek zorunda olan bir durum değil. Akışkan olan evrensel döngüyü ve çevresel dinamikleri, farkındalıklı bilinç ve strateji ile takip etmek önemlidir. Karanlığı bilmek, tespit etmek ve anlamak lazımdır. Karanlığa bulanmadan ve sevgiden uzaklaşmadan bunu öğrenmek önemlidir.

Sevginin ışık ile şereflendirilmesinin önemli olduğunu belirtmek bu noktada değer kazanır. Işıksız sevgi, şuursuz bir merhamet gibidir. Saldırıları hiçe sayarak, hayırseverlik peşinde koşamayız. Işık bilgidir, bilinç ile harmanlanmalıdır ki çözümlenebilsin. Temel olan ise, sevgidir.

Altyapısı sağlam olan her şey değerlenir ve şuurlu bir hal alır. Sevginin bile şuurlusu makbuldür. Varlığımızın anlamı aydınlanmaktır. Bu da ışık ile gelir. Varlığımızın kaynağı da sevgidir. Bu da iç Tanrısal Benlik ve Evrensel Birlik-Mesih bilincidir. Sıfır noktasıdır. Sıfır noktasından uzaktayız. Bu sebeple, ışığın rehberliğinde özümüzü kucaklamalıyız. Pollyannacılık ile değil, farkındalıklı şuur ile bu karanlığı yırtabiliriz.

Savaşı bilmeyen, savaşı öğrenmeyen, savunmasız kalabilir. Savaşı da öğrenmeli, özümüzün sevgi olduğunu da her zaman hatırlamalı, ışığın rehberliğine ihtiyacımız olduğunun farkındalığını korumalıyız.

Yaşamaktan önce, öğrenmek için varız. Her açıdan kendi iradesini aksiyona sokmak isteyen sonsuz ve mükemmel bir zekanın, aracılığını yapmak ile onurlandırılmış birer serüven sahibi ruhlarız. Biz o'yuz ve Kaynak'tan kopmamış olan her şey, onun bir çeşit yansıması ve özünde aynı olan, farklı görünümlü bir suretidir. Ve öyledir.